Κολλεγιά με ιδιώτες και τρόικα, μέσω αυτόματης αναγνώρισης πτυχίων

Της ΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΙΤΣΑΚΗ

Την κατάργηση του άρθρου 16, που βάζει φραγμό στην ιδιωτική εκπαίδευση στη χώρα μας, προωθούν κυβέρνηση και υπουργείο Παιδείας με εντολή της τρόικας και μάλιστα χωρίς να χρειαστεί συνταγματική αναθεώρηση. Υστερα από αρκετά σενάρια και υπό την πίεση των δανειστών μας, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της «Ε», βρέθηκε το κατάλληλο κλειδί.

Η κατάργηση του ΔΟΑΤΑΠ αναμένεται να προκαλέσει θυελλώδεις αντιδράσεις στα ΑΕΙ Είναι η κατάργηση του Διεπιστημονικού Οργανισμού Αναγνώρισης Τίτλων Ακαδημαϊκών και Πληροφόρησης (ΔΟΑΤΑΠ), του μόνου αρμόδιου οργάνου για την ακαδημαϊκή αναγνώριση πτυχίων εξωτερικού, συμπεριλαμβανομένων και των τίτλων των κολεγίων-παραρτημάτων Ιδρυμάτων αλλοδαπής.
Στο Μνημόνιο ορίζεται σαφής απαίτηση για αλλαγή του νόμου λειτουργίας του ΔΟΑΤΑΠ, με σκοπό την «άρση των όποιων περιορισμών αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων από πτυχία παραρτημάτων ξένων Πανεπιστημίων» (βλ. κολέγια). Ωστόσο, η κατάργησή του, που μελετάται αυτόν τον καιρό από το υπουργείο Παιδείας, θα προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις. Θα αρθεί και ο τελευταίος φραγμός για την πλήρη εξομοίωση των ξένων τίτλων με τους ελληνικούς των δημόσιων Πανεπιστημίων, δηλαδή η υποχρέωση της ακαδημαϊκής αναγνώρισης, η οποία συνδέεται άρρηκτα με το άρθρο 16 και την απαγόρευση της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Εν ολίγοις, καταργείται στην ουσία του το άρθρο 16, και μάλιστα χωρίς ν' ανοίξει ρουθούνι.
Υπόμνημα
Αυτές τις ημέρες η υπουργός Παιδείας, Αννα Διαμαντοπούλου, έχει στα χέρια της υπόμνημα του ίδιου του προέδρου του ΔΟΑΤΑΠ, με το οποίο προτείνεται η κατάργηση του φορέα. Το σκεπτικό της πρότασής του βασίζεται στα διεθνή δεδομένα, και για την ακρίβεια στο γεγονός ότι σε κανένα μέρος του κόσμου δεν γίνονται ακαδημαϊκές αναγνωρίσεις από κάποιον φορέα, αλλά από τα ίδια τα Πανεπιστήμια και μόνο σε περιπτώσεις συνέχισης σπουδών (μάστερ, διδακτορικό). Εν ολίγοις, αν κάποιος ενδιαφερόμενος ζητήσει να πραγματοποιήσει μεταπτυχιακές σπουδές σ' ένα ελληνικό Ιδρυμα, το ζήτημα της αντιστοίχισης των τίτλων που θα έχει στην κατοχή του θα το αντιμετωπίζει το Ιδρυμα υποδοχής και η υπόθεση θα λήγει εκεί. Κάπως έτσι αναμένεται να συμπληρωθεί η μεγάλη επιχείρηση αλλαγής της φυσιογνωμίας των ανώτατων σπουδών στην Ελλάδα.
Ουσιαστική κατάργηση
Η απαλλαγή της υποχρέωσης για ακαδημαϊκή αναγνώριση των τίτλων σπουδών εξωτερικού, συμπεριλαμβανομένων φυσικά και αυτών που προέρχονται από κολέγια συνεργαζόμενα με Ιδρύματα της αλλοδαπής, ισοδυναμεί με ουσιαστική κατάργηση του άρθρου 16, που απαγορεύει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα. Ηδη, σύμφωνα με τις κοινοτικές οδηγίες, τα πρώην κολέγια - νυν ΚΕΜΕ, που συνεργάζονται με Ιδρύματα εξωτερικού, θεωρούνται πανεπιστημιακά παραρτήματα.
Επιβάλλεται η επαγγελματική αναγνώριση των τίτλων των αποφοίτων τους και όταν επέλθουν οι προαναφερόμενες αλλαγές, δεν θα υφίσταται καν ζήτημα ακαδημαϊκής αναγνώρισης. Δεν θα θεωρείται απαραίτητη και ως εκ τούτου δεν θα προβλέπονται σχετικοί περιορισμοί και απαγορεύσεις. Αλλωστε, είναι κοινό, πια, ευρωπαϊκό δεδομένο πως μοναδική προϋπόθεση αναγνώρισης τίτλων σπουδών είναι η επαγγελματική, καθώς είναι το μόνο αναγκαίο εισιτήριο για την ανεμπόδιστη μετακίνηση επαγγελματιών εντός της Ε.Ε., που είναι και ο απώτερος στόχος, αφού μόνον έτσι θα επιτευχθεί ο «ιερός» σκοπός της μεγάλης ευρωπαϊκής ανοιχτής αγοράς. Στο ίδιο πλαίσιο και η δρομολόγηση του λεγόμενου Ευρωπαϊκού Πλαισίου Προσόντων (στο οποίο θα προσχωρήσει και η Ελλάδα). Βασική μονάδα μέτρησης δεν είναι οι τίτλοι σπουδών, αλλά μαθησιακά αποτελέσματα, που περιλαμβάνουν κάθε λογής πιστοποιήσεις γνώσεων και δεξιοτήτων.
Το ΣΑΕΠ
Ως εκ τούτων, το άρθρο 16 θα μετατραπεί αυτομάτως σε μια ανενεργή, παρωχημένη συνταγματική πρόβλεψη, η οποία θα χρήζει και... αναθεώρησης! Ετσι, τουλάχιστον όπως φαίνεται, υπολογίζει τις εξελίξεις η κυβέρνηση, υπό την πίεση, πλέον, και της τρόικας. Ο δρόμος έχει, ήδη, μισοανοίξει, και με το ίδιο μαγικό κλειδί, δηλαδή, την επαγγελματική αναγνώριση «προσόντων», θα συνεχιστεί η προσπάθεια να ξεκλειδώσουν όλες οι κλειστές πόρτες στην Ελλάδα. Εξ ου και οι εντολές μέσω Μνημονίου, οι οποίες, σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες, οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στις καθυστερήσεις σε ό,τι αφορά τις εκατοντάδες αιτήσεις για αναγνώριση επαγγελματικών δικαιωμάτων ή καλύτερα «προσόντων» από το αρμόδιο, αλλά ουσιαστικά ανενεργό όργανο, το Συμβούλιο Αναγνώρισης Επαγγελματικών Προσόντων (ΣΑΕΠ).
Από τον Οκτώβριο του 2010, οπότε και δημιουργήθηκε, δεν έχει βγάλει καμία απόφαση (σ.σ. μπλοκάρεται με διάφορους τρόπους, όπως με την απουσία εκπρόσωπου του ΤΕΕ κ.ά.). Το γεγονός αυτό έχει εξοργίσει τους Ευρωπαίους, οι οποίοι, σύμφωνα με πληροφορίες, αποφάσισαν να απαιτήσουν πλέον μια άμεση, ριζική και γενικότερη λύση, όπως την αλλαγή όλου του θεσμικού πλαισίου, που θα συμπαρασύρει και τον ΔΟΑΤΑΠ. Αναφέρονται συγκεκριμένα στα 37 παραρτήματα των ξένων Πανεπιστημίων αλλά και στην αλλαγή του νόμου για τον ΔΟΑΤΑΠ.
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, το υπουργείο Παιδείας δεν θα προωθήσει άμεσα το σχετικό σχέδιο νόμου. Αλλωστε, θα είναι το τρίτο στη σειρά μετά το σχέδιο για τα ΑΕΙ που επιδιώκεται να πάρει άμεσα το δρόμο για τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, και μετά το σχέδιο για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση που ετοιμάζεται πυρετωδώς, ώστε να κατατεθεί, επίσης, το συντομότερο. Σ' αυτό μάλιστα θα περιλαμβάνονται οι τελευταίες αλλαγές σχετικά με τα πρώην κολέγια-νυν ΚΕΜΕ που συνεργάζονται με πανεπιστήμια εξωτερικού.
Πρόκειται για τις τελευταίες διευκολυντικές ρυθμίσεις με τις οποίες επιτυγχάνεται η πλήρης εναρμόνιση με τις κοινοτικές επιταγές. Μέσα σε δύο άρθρα καλύπτονται παραλείψεις και διορθώνονται κάποια λάθη. Οσο για το μνημονιακό σχέδιο, αυτό έχει πιο μακρύ, αλλά σαφώς προσδιορισμένο χρονικό ορίζοντα. Μέχρι τον Σεπτέμβριο θα πρέπει να έχει ετοιμαστεί το νέο θεσμικό πλαίσιο και μέχρι τον Δεκέμβριο να έχει ψηφιστεί.
Αξίζει να σημειωθεί πως οι διαφαινόμενες εξελίξεις επιβεβαιώνουν τους όλο και πιο δυνατούς ψιθύρους περί κατάργησης του άρθρου 16 ή μάλλον περί αναζήτησης τρόπων κατάργησης εκτός της συνταγματικής αναθεώρησης, η οποία δεν μπορεί να γίνει παρά ύστερα από χρόνια. Η «Ε» πρόσφατα είχε αποκαλύψει την πρόθεση της κυβέρνησης να εντάξει στα δημοψηφίσματα ακόμη και ζητήματα Παιδείας, ενώ ήδη είχε διαρρεύσει και δεν είχε θεωρηθεί τυχαία η αναφορά στο 16 κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου Διαμαντοπούλου στο ΚΤΕ (Κοινοβουλευτικός Τομέας Εργασίας) ΠΑΣΟΚ. *

Τι υπαγορεύει το Μνημόνιο στην κυβέρνηση

Συγκεκριμένα, στο κεφάλαιο για την Ενίσχυση της Ανταγωνιστικότητας και ειδικότερα «Για τη βελτίωση του επιχειρηματικού Περιβάλλοντος και την ενίσχυση του ανταγωνισμού στις ανοιχτές αγορές» η κυβέρνηση καλείται να πράξει τα εξής:

- Να επικαιροποιήσει τις πληροφορίες σχετικά με τον αριθμό των εκκρεμών αιτήσεων για αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων και να τα στείλει στην Επιτροπή.
- Να παρουσιάσει σχέδιο νόμου για την τροποποίηση του νόμου 3328/2005 σχετικά με τον Διεπιστημονικό Οργανισμό Αναγνώρισης Τίτλων Ακαδημαϊκών και Πληροφόρησης και άλλες διατάξεις, με σκοπό την άρση της απαγόρευσης της αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων που προέρχονται από πτυχία από παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων στην Ελλάδα. Οι κάτοχοι πτυχίων από 37 παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων από άλλα κράτη-μέλη στην Ελλάδα θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να εργάζονται στην Ελλάδα υπό τους ίδιους όρους με τους κατόχους ελληνικών πτυχίων. [Q3-2011]
- Να προχωρήσει τις διαδικασίες υιοθέτησης νομοθεσίας για την τροποποίηση του νόμου 3328/2005, ώστε να εξασφαλιστεί ότι οι κάτοχοι διπλωμάτων από παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων από άλλα κράτη-μέλη στην Ελλάδα έχουν το δικαίωμα να εργαστούν στην Ελλάδα, αντιστοίχως, υπό τους ίδιους όρους με τους κατόχους των ελληνικών πτυχίων. (Q4-2011)

Α. ΑΝΔΡ.

 

ΠΗΓΗ : ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Φούρνο που λειτουργεί με την ηλιακή ενέργεια έφτιαξαν μαθητές στην Ιεράπετρα της Κρήτης

[ - ]  Μέγεθος  [ + ]

Φωτογραφία αρχείου

Μια πρότυπη «πράσινη» κατασκευή, , ένα φούρνο που λειτουργεί με την ηλιακή ενέργεια έφτιαξαν μαθητές στην Ιεράπετρα της Κρήτης, κερδίζοντας το θαυμασμό των επισκεπτών του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Ιεράπετρας, στο οποίο εκτίθεται.

Οι μαθητές που παρακολουθούν τα προγράμματα αειφόρου εκπαίδευσης, σε συνεργασία με το τμήμα των μηχανολόγων τουΕΠΑΛ, κέρδισαν επάξια τους επαίνους των επισκεπτών του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Ιεράπετρας, αφού το δημιούργημά τους αποτελείται από τεμάχια καθρέπτη αλουμινίου, έχει διάμετρο 1,05μ και είναι ένα κοίλο κάτοπτρο, που συγκεντρώνει όλες τις ακτίνες του ήλιου στο κέντρο του, όπου τοποθετείται το σκεύος μαγειρέματος.

Ο “πράσινος” αυτός φούρνος έχει ισχύ 1.000 watt και είναι ο ισχυρότερος του είδους του – ενώ μπορεί να μαγειρεύει όλα τα φαγητά και μάλιστα δίνοντάς τους ιδιαιτέρως νόστιμη γεύση. Ο φούρνος διαθέτει χειροκίνητο σύστημα καθέτου τοποθέτησής του προς τις ακτίνες του ήλιου, ώστε να εκμεταλλεύεται στο έπακρο την ηλιακή ακτινοβολία.

Το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Ιεράπετρας που ιδρύθηκε το 2006, αλλά ξεκίνησε να λειτουργεί τον Σεπτέμβριο του 2007, ως κύριο σκοπό του έχει την ενημέρωση, την ευαισθητοποίηση, την αγωγή των μαθητών όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης, σε θέματα αειφόρου εκπαίδευσης. Απευθύνεται σε μαθητές, σε εκπαιδευτικούς, σε γονείς αλλά και σε όλη την τοπική κοινωνία, ενώ χιλιάδες από αυτούς έχουν παρακολουθήσει τα προγράμματα και τα σεμινάρια του.

ΠΗΓΗ: TVXS

Η ιστορία και ο παραλογισμός του φροντιστηρίου

Η ιστορία και ο παραλογισμός του φροντιστηρίου

Του ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ*
Ως κοινωνικό φαινόμενο στον ελλαδικό χώρο το φροντιστήριο εμφανίζεται ουσιαστικά το 1922 μετά την ψήφιση του Ν. 2905 (περί οργανισμού του Αθήνησιν Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου) με τον οποίο θεσπίζονται εισαγωγικές εξετάσεις για το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Οι αθηναϊκές εφημερίδες κατακλύζονται από καταχωρήσεις φροντιστηρίων που διαλαλούν τις επιτυχίες τους.
Το 1933, η κυβέρνηση του Λαϊκού Κόμματος, αδυνατώντας να ικανοποιήσει τα μισθολογικά τους αιτήματα, επιτρέπει στους «καθηγητές της μέσης» να διδάσκουν ιδιαίτερα μέχρι και τρεις ώρες τη βδομάδα για να συμπληρώσουν το μισθό τους. Όσο διογκώνεται το φροντιστήριο, εκπληρώνει τριπλή λειτουργία: απασχόλησης πτυχιούχων «καθηγητικών» σχολών, ενίσχυσης των εισοδημάτων των διορισμένων εκπαιδευτικών και δραστικό μέσο μη ενασχόλησης με τα «κοινά». Γιατί να διεκδικήσει κάποιος συλλογικά μία αβέβαιη και γλίσχρη μισθολογική αύξηση, όταν μπορεί να βγάλει, γρήγορα και «μαύρα», τα πολλαπλάσια;
Η ακατανόητη στάση των ελληνικών κυβερνήσεων μεταπολεμικά, μέχρι το 1981, να μην υιοθετήσουν τη διεθνή τάση μαζικοποίησης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε μια συγκυρία οικονομικής ανάπτυξης, τροφοδότησε τόσο τη λεγομένη φοιτητική μετανάστευση στο εξωτερικό όσο και την αστυφυλία, καθώς πολυάριθμοι κάτοικοι μετακινήθηκαν από την επαρχία στην Αθήνα, για να δώσουν στα παιδιά τους περισσότερες ευκαιρίες για σπουδές.
Ο συγκριτικά μικρός αριθμός των εισακτέων (4.000 κοντά στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και 15.000 στα τέλη του 1970), σε μία περίοδο έντονης οικονομικής ανάπτυξης και διόγκωσης των κρατικών υπηρεσιών, εξέθρεψε την αναπαράσταση για το πτυχίο ως το κατεξοχήν κριτήριο αποτίμησης της προσωπικής διαδρομής. Ενισχυμένη από την απουσία οριζόντιας κινητικότητας στο σχολείο και συμπληρωματικών μορφών πρόσβασης στα ΑΕΙ, η εν λόγω αναπαράσταση ξαναζωντάνεψε δοξασίες του 19ου αιώνα, που ήθελαν τον Έλληνα ζηλωτή του σχολείου και των γραμμάτων, πρόθυμο για κάθε θυσία, προσωπική και οικογενειακή, για να προκόψει.
Παραδόξως, η «εξύμνηση» του σχολείου οδήγησε στην απονέκρωσή του. Η άνιση ανάπτυξη των κρατικών υπηρεσιών στις δεκαετίες του 1960 και του 1970 δεν οδήγησε στη θεμελίωση ενός «κράτους-πρόνοιας», αλλά κατέστησε δυνατή τη γρήγορη απορρόφηση της πλειονότητας των αποφοίτων ΑΕΙ, κατά πρώτο λόγο των «ημετέρων». Έτσι, ενισχύθηκε κι άλλο η εικόνα του πτυχίου-διαβατηρίου για την ανοδική κοινωνική κινητικότητα, η οποία, με τη σειρά της, ανατροφοδότησε τη ζήτησή του. Συνέπεια; Ισχνή συμβολή της εκπαίδευσης στην ανάπτυξη της χώρας, προσκόλληση στο παρελθόν, διαιώνιση των απαρχαιωμένων σχολικών δομών.
Όλα αυτά εξέθρεψαν το «αναγκαίο κακό», τα φροντιστήρια τα οποία επέτειναν τη διάλυση του δημόσιου σχολείου και δημιούργησαν σειρά από φαινομενικά παράδοξες καταστάσεις, που δεν μπορούν να ερμηνευτούν με όρους αγοράς, κόστους/οφέλους ή προσφοράς/ζήτησης. Θα περίμενε κανείς ότι ο τετραπλασιασμός των εισακτέων τα τελευταία 30 χρόνια, σε συνδυασμό με τη μείωση του αριθμού των μαθητών, θα οδηγούσε στην αποδυνάμωσή τους. Κάθε άλλο.
Με το χρόνο ο αριθμός των μαθητών στα φροντιστήρια αυξάνει. Μπορεί κάποιες κυβερνητικές πολιτικές, όπως η «μεταρρύθμιση Αρσένη», να συνέτειναν σ’ αυτό, δεν εξηγούν, όμως, το φαινόμενο. Πώς γίνεται να κάνουν φροντιστήριο, και μάλιστα περισσότερο από τους άλλους, οι μαθητές των «καλύτερων» και «ακριβότερων» γυμνασίων και λυκείων της χώρας; Πώς γίνεται να κάνουν τα παιδιά φροντιστήρια, ακόμη κι από το νηπιαγωγείο, το οποίο με τη σειρά του σχολειοποιείται;
Είναι προφανές ότι ο κόσμος του φροντιστηρίου συνιστά ένα σύμπαν με δικούς του κανόνες και κώδικες αμοιβαίας αλληλο-αναγνώρισης (η υψηλή τιμή μαρτυρά τον καλό φροντιστή και συνάμα την ευμάρεια της οικογένειας), από το οποίο σύμπαν ζουν χιλιάδες άνθρωποι. Καμία κυβέρνηση δεν μπορεί εύκολα να το διαλύσει, και ενδεχόμενα δεν θα είχε λόγο να το αγγίξει, αν δεν υπομόνευε το δημόσιο σχολείο, τις αρχές και τους ρυθμούς του. Ενδεικτικά, το φροντιστήριο φαντάζει ως θεσμός πιο φιλελεύθερος, λιγότερο καταθλιπτικός και λιγότερο αυστηρός.
Τα προαναφερθέντα δεν είναι από μόνα τους κακά, εφόσον κάποια θα μπορούσε να τα κάνει κτήμα του και το δημόσιο σχολείο, για να καταπολεμήσει την πλήξη και την απώθηση που αισθάνονται πολλά παιδιά γι αυτό. Το πρόβλημα είναι ότι, καθώς τα όρια ανάμεσα στους δύο θεσμούς είναι διαπερατά, λόγω κυρίως της εμπλοκής των εκπαιδευτικών και στους δύο, το σχολείο παραχωρεί όλο και περισσότερο αρμοδιότητές του υπέρ του φροντιστηρίου (όπως ο επαγγελματικός προσανατολισμός), ουσιαστικά δηλαδή αυτό-ακυρώνεται. Έτσι, απονευρώνονται και απο-νομιμοποιούνται μέτρα ορθά, όπως η Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη και το Ολοήμερο.
Γιατί δεν αντιδρούν εντονότερα οι γονείς που πληρώνουν ένα τεράστιο τίμημα; Οι λόγοι είναι πολλοί, αρχής γενομένης από την προαναφερθείσα αναπαράσταση του πτυχίου. Ως σημαντικότερο θεωρώ την κοινωνική πίεση, που οδηγεί τους γονείς, ακόμη και τους πιο άπορους, να ταυτίσουν το φροντιστήριο με την τύχη των παιδιών τους και να πιστεύουν ότι αν δεν τα στείλουν τα αφήνουν στη μοίρα τους και τα καταδικάζουν στην αποτυχία. Εδώ ακριβώς έγκειται ο παραλογισμός του φροντιστηρίου.
Ξέρουμε ότι το σχολείο αναπαράγει σε μεγάλο βαθμό τις κοινωνικές και πολιτισμικές ανισότητες. Αυτό ισχύει πολύ περισσότερο για το φροντιστήριο, το οποίο λειτουργεί με βασικό γνώμονα το κέρδος: οι εύποροι, οικονομικά και γνωστικά, μαθητές, ιδιαίτερα των αστικών κέντρων, μαθητεύουν στα καλά φροντιστήρια και τους ακριβούς φροντιστές, οι λιγότερο εύποροι στα ανάλογα. Με τον τρόπο αυτό αναδιπλασιάζονται οι αρχικές ανισότητες. Το φροντιστήριο, με άλλα λόγια, δεν βοηθά όλους τους υποψήφιους να μπούνε στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αντίθετα, διευρύνει τις πιθανότητες αυτών που έχουν ήδη τις περισσότερες πιθανότητες να περάσουν. Έτσι, νομίζω ότι μπορούμε να κατανοήσουμε και τη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων τα τελευταία χρόνια, παρά την αύξηση του αριθμού των εισακτέων.
Κανένα σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν θα περιορίσει από μόνη του δραστικά τις κοινωνικές ανισότητες και δεν θα καταλύσει τα φροντιστήρια. Μπορεί, όμως, να κάνει δύο πράγματα: να συμβάλλει ώστε να βγουν οι γονείς από το δίλημμα «μη φροντιστήριο = εγκατάλειψη των παιδιών»∙ και να μην ιεραρχεί θεσμούς και επαγγέλματα, όπως ακριβώς κάνει το ισχύον σύστημα εισαγωγικών με την επικουρία των φροντιστηρίων, οδηγώντας έτσι τους νέους και τις νέες σε επιλογές ασύμβατες με τις δεξιότητες και τις προτιμήσεις τους.
*Ο Παντελής Κυπριανός διδάσκει ιστορία της εκπαίδευσης στο Πανεπιστήμιο Πατρών

Πηγή: Αυγή
μέσω: www.raporto.gr/

Ανάκληση των συγχωνεύσεων ζητά η ΟΛΜΕ και καλεί σε διαμαρτυρία 18/3

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ καταγγέλλει την απόφαση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας να προχωρήσει στην συγχώνευση ή κατάργηση 1933 σχολικών μονάδων σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Συγκεκριμένα με την απόφαση αυτή συγχωνεύονται ή καταργούνται 410 σχολικές μονάδες στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, σε σύνολο 3185 (1895 Γυμνάσια και 1290 Γενικά Λύκεια) δηλαδή το 13% των σχολείων.

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της η ΟΛΜΕ
«Με την απόφαση αυτή τυπικά και ουσιαστικά η κυβέρνηση κήρυξε σε διωγμό τη δημόσια εκπαίδευση.  Επιβάλλει την πολιτική του ΔΝΤ  στο δημόσιο σχολείο. Οι εκπαιδευτικοί δηλώνουμε πως δεν θα ανεχτούμε να θυσιάζεται η δημόσια εκπαίδευση στην πολιτική της διάλυσης των κοινωνικών αγαθών που επιβάλλει το ΔΝΤ και η τρόικα.
Τα «παιδαγωγικά» κριτήρια που επικαλείται η Υπουργός Παιδείας στην πραγματικότητα  είναι μόνο λογιστικά και οικονομικά. Όμως η εκπαίδευση δεν είναι οι αριθμοί. Η σχολική ζωή δεν είναι ασκήσεις επί λογιστικού χάρτου στις οποίες επιδίδονται το τελευταίο διάστημα  τόσο η πολιτική ηγεσία όσο και οι διορισμένοι περιφερειακές διευθυντές εκπαίδευσης.

Σε καμιά περίπτωση δεν είναι αρκετή η «κατεύθυνση της πολιτικής ηγεσίας ο αριθμός των μαθητών σε κάθε τμήμα να μην ξεπερνά τα 25 + 10% στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση». Αυτή η διακήρυξη υπήρχε και την φετινή χρονιά αλλά στην πραγματικότητα υπήρξαν εκατοντάδες τμήματα πάνω και από αυτούς τους αριθμούς, όπως αποκάλυψε η ενδεικτική έρευνα της ΟΛΜΕ. Αυτό που απαιτείται είναι να γίνει τώρα επιτέλους νομοθετική ρύθμιση  ώστε το ανώτατο όριο να είναι οι 25 μαθητές ανά τμήμα, οι 20 στις κατευθύνσεις του Γεν. Λυκείου και στα ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ και οι 10 μαθητές ανά καθηγητή στα εργαστήρια.

Αποδοκιμάζουμε την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας για τον αδιαφανή τρόπο με το οποίο προχώρησε όλη αυτή τη διαδικασία, αγνοώντας στις περισσότερες περιπτώσεις την τοπική κοινωνία, τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και τους μαθητές, ακόμα και τις τοπικές δημοτικές αρχές, όπως αυτό ρητά προβλέπεται ακόμα και από την ισχύουσα νομοθεσία (ν.1566/85). Είναι χαρακτηριστικό πως στο μεγαλύτερο Δήμο της χώρας, την Αθήνα, όπου 36 σχολεία συγχωνεύονται ή καταργούνται δεν έγινε καν η συζήτηση στο Δημοτικό της Συμβούλιο!!
Ο οδοστρωτήρας αυτής της πολιτικής έφτασε στο σημείο να καταργεί σε ορισμένες περιοχές πάνω από το 30% ή και το 40% των σχολείων (π.χ. Σέρρες, Καρδίτσα, Πρέβεζα, Τρίκαλα).

Αποδοκιμάζουμε την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου γιατί αθέτησε τις υποσχέσεις της προς το ΔΣ της ΟΛΜΕ, ότι θα δοθούν στο ΔΣ για συζήτηση οι τελικές προτάσεις του Υπουργείου. Οι υποσχέσεις αυτές διατυπώθηκαν τόσο στη συνάντηση που στις 28-2-2011 με την Υφυπουργό κα Χριστοφιλοπούλου, όσο και δημόσια σε τηλεοπτική συζήτηση από την Υπουργό κα Διαμαντοπούλου με τους προέδρους των δυο ομοσπονδιών (ΔΟΕ και ΟΛΜΕ).

Καλούμε όλους τους εκπαιδευτικούς μέσα από τις ΕΛΜΕ και σε συνεργασία με όλα τα μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας, αλλά και όλο το λαό σε κινητοποίηση με στόχο να ακυρώσουμε αυτή την απόφαση του Υπουργείου».

  Ο ΟΛΜΕ καλεί όλους τους εκπαιδευτικούς γονείς και μαθητές να συμμετάσχουν στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας που οργανώνονται στις Περιφερειακές Δ/νσεις Εκπ/σης και τις Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης όλης της χώρας, την Παρασκευή 18-03-2011 στις 12:30 μμ για τις συγχωνεύσεις – καταργήσεις σχολικών μονάδων.
Για τη διευκόλυνση των εκπαιδευτικών που θα συμμετάσχουν το ΔΣ της ΟΛΜΕ κήρυξε 2ωρη στάση εργασίας (12-2μμ για τον πρωινό κύκλο και 2-4μμ για τον απογευματινό κύκλο).
Καλούνται μάλιστα οι ΕΛΜΕ να αναρτήσουν μαύρες σημαίες και πανό διαμαρτυρίας στα σχολεία που συγχωνεύονται ή καταργούνται.

ΠΗΓΗ: www.notospress.gr

''ΚΟΥΡΕΥΟΝΤΑΙ'' ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΜΙΣΑ ΣΧΟΛΕΙΑ!

ΚΑΛΟ ΣΧΟΛΕΙΟ = ΦΤΗΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ = ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΠΟΘΗΚΗ ΜΑΘΗΤΩΝ!
ΕΝΙΑΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΩΡΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΑΡΜΑΓΕΔΩΝΑ !

Με 1.056 σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης λιγότερα, τα οποία καταργούνται ή συγχωνεύονται, θα βρει η επόμενη σχολική χρονιά καθηγητές και μαθητές. Ο νέος κατεδαφιστικός «σχολικός χάρτης» της χώρας ανακοινώθηκε χθες αργά από το Υπουργείο Παιδείας ενώ σήμερα το μεσημέρι συνεδριάζει το Διοικητικό Συμβούλιο της Ομοσπονδίας των καθηγητών μέσης εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ) προκειμένου να τοποθετηθεί στις αποφάσεις του Υπουργείου.
Ο αριθμός των συγχωνεύσεων - καταργήσεων αποτελεί ένα νέο «τσουνάμι» σε βάρος του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος καθώς συγχωνεύονται συνολικά 1.933 σχολεία και προκύπτουν 877 νέα, από το σύνολο των 16.000 σχολικών μονάδων. Στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση συνενώνονται 1.523 σχολεία και προκύπτουν 672 νέα σχολεία. Στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση συνενώνονται 410 σχολεία και προκύπτουν 205 νέα συγκροτήματα.

Σε μια προσπάθεια να «χρυσώσει το χάπι» αλλά και να δημιουργήσει συνθήκες συναίνεσης στους κόλπους της εκπαιδευτικής κοινότητας, η Υπουργός Παιδείας ισχυρίζεται ότι, θα διατηρηθεί το πλαφόν των 25 μαθητών ανά τάξη, με μια προσαύξηση 10% μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Σε σχετικό δελτίο Τύπου επισημαίνεται εξάλλου ότι τα κριτήρια για τις συνενώσεις των σχολείων είναι «αποκλειστικά παιδαγωγικά»!!!! «Το υπουργείο αλλάζει το σχολικό χάρτη της χώρας, με στόχο την αναβάθμιση της ποιότητας στη δημόσια εκπαίδευση» αναφέρεται. «Δημιουργούνται σχολεία που εξασφαλίζουν τις απαιτούμενες υποδομές αλλά και τον απαραίτητο αριθμό μαθητών ώστε να λειτουργούν παιδαγωγικά και να εφαρμόζουν άρτια το ωρολόγιο πρόγραμμα».
Το πώς το όραμα αυτό της Υπουργού Παιδείας μπορεί να υλοποιηθεί μέσα από τις ρυθμίσεις οι οποίες προωθούνται, στο πλαίσιο των μνημονιακών κατευθύνσεων, συνιστά μέγα ερώτημα, εκτός αν δεχτούμε απλά και κυνικά ότι πρόκειται για έναν ακόμα εμπαιγμό από πλευράς της κυβέρνησης
 

ΚΑΛΟ ΣΧΟΛΕΙΟ = ΦΤΗΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Ο νέος «εκπαιδευτικός χάρτης» του Υπουργείου έχει καταρτηθεί με καθαρά οικονομικούς όρους προσβλέποντας στην εξοικονομηση δαπανών, παραβλέποντας όμως τις κοινωνικό κόστος που ένα τέτοιο εγχείρημα θα επιφέρει τόσο στους μαθητές όσο και στο μέλλον της ίδιας της χώρας.
Το νέο μοντέλο «μεταλλαγμένου σχολείου» θα έχει υπερδιπλάσιο μαθητικό πληθυσμό -περίπου 400 μαθητές ανά μονάδα σύμφωνα με το υπουργείο, που παραδέχθηκε χθες ότι σε 6 περιπτώσεις το νούμερο ξέφυγε στους 500- στριμωγμένο σε κτίρια με προδιαγραφές για να στεγάσουν τους μισούς! Μάλιστα, όπως αναφέρουν δημοσιεύματα, αρμόδιοι φορείς έχουν προειδοποιήσει για κατακόρυφη αύξηση των κρουσμάτων επιθετικής συμπεριφοράς στις αίθουσες και τα προαύλια, καθώς επιστημονικές έρευνες συσχετίζουν απολύτως τη σχολική βία με το μέγεθος των μονάδων.
Επιπλέον, το «νέο σχολείο», θα αποψιλωθεί από εκπαιδευτικούς καθώς τα επόμενα χρόνια αναμένεται να φύγουν με σύνταξη 45.000 εκπαιδευτικοί, οι οποίοι θα «αναπληρωθούν», βάση του κανόνα 1 πρόσληψη για κάθε 5 αποχωρήσεις, από 9.000 εκπαιδευτικούς. Μάλιστα, προβλέπεται και η σταδιακή κατάργηση του έντυπου βιβλίου.

Και σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί, νέο κύμα συγχωνεύσεων, σύμφωνα με δημοσιεύματα, το οποίο αναμένεται να δημοσιοποιηθεί τον Σεπτέμβριο του 2012!

Οι επόμενες μέρες είναι πολύ κρίσιμες για το κατά πόσο θα υλοποιηθούν οι παραπάνω κυβερνητικοί σχεδιασμοί.

Απέναντι σε αυτόν τον αντιεκπαιδευτικό αρμαγεδώνα η μόνη απάντηση πρέπει να είναι η συγκρότηση ενός ενιαίου πανεκπαιδευτικού μετώπου , μαθητών, φοιτητών, δάσκαλων, καθηγητών, συλλόγων γονέων, αυτοδιοικητικών κινήσεων, ενάντια στις μνημονιακές πολιτικές της κυβέρνησης και του Υπουργείου Παιδείας.

Η ευρύτερη δυνατή κινητοποίηση και αντίσταση της κοινωνίας στις συγχωνεύσεις/καταργήσεις σχολείων και τις περικοπές στην παιδεία δεν είναι «μάχη οπισθοφυλακής» ούτε «υπεράσπισης κεκτημένων». Είναι αγώνας για να δημιουργήσουμε το σχολείο των αναγκών και των οραμάτων μας.

Είναι αγώνας για ένα σχολείο που θα χωράει όλους τους μαθητές, όλους τους εκπαιδευτικούς, ολόκληρη τη γνώση.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΟΙ ΣΥΝΕΝΩΣΕΙΣ
Αναλυτικά, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Παιδείας, οι συνενώσεις έχουν ως εξής:
ΕΔΩ ΟΙ ΠΛΗΡΕΙΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΙ
 
Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση:
1523 σχολικές μονάδες σε 672.
Από αυτές :
§ 169 Μονοθέσια, Διθέσια και Τριθέσια
§ 98 ήταν ήδη σε αναστολή λειτουργίας
§ 18 χωρίς μαθητές
Από τις συνενώσεις των σχολικών μονάδων της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης προκύπτουν:
§ 120 νέα 6/θέσια και
§ 61 νέα 12/θέσια σχολεία
 Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση:
410 σχολικές μονάδες σε 205. Σε αυτές:
§ το 30% των Γυμνασίων είχαν μαθητικό δυναμικό μικρότερο από 35 μαθητές
§ πάνω από το 50% των Γενικών Λυκείων που συνενώνονται είναι λυκειακές τάξεις
§ ο αντίστοιχος αριθμός πέρυσι (για τη σχολική χρονιά 2010-2011) ήταν στο ένα δέκατο περίπου ενώ
§ παλαιότερα ο νόμος έμενε εν μέρει ανενεργός, καθώς οι περισσότερες αποφάσεις συνενώσεων - ιδρύσεων σχολικών μονάδων ανακαλούνταν.

Χαρακτηριστικές περιπτώσεις συνενώσεων:
-Τα μικρά Δημοτικά Σχολεία στα χωριά όπου ένας ή δύο δάσκαλοι αναλαμβάνουν και τις 6 τάξεις και όπου δεν υπάρχει δυνατότητα ειδικοτήτων όπως γυμναστή και καθηγητή ξένης γλώσσας. Στόχος είναι τα 6/θέσια Δημοτικών Σχολεία όπου κάθε τάξη έχει το δάσκαλό της.
-Στα αστικά κέντρα, η συνένωση δημοτικών σχολείων που συστεγάζονται, δημιουργούνται 12θεσια σχολεία και εντάσσονται στα πιλοτικά ολοήμερα σχολεία με το ενιαίο αναμορφωμένο πρόγραμμα.
- Αντιμετωπίζεται το πρόβλημα των πολύ μικρών γυμνασίων και λυκείων που δεν εξασφάλιζαν τον απαιτούμενο αριθμό μαθητών για το πρόγραμμα του νέου λυκείου που θα ξεκινήσει πιλοτικά από τον Σεπτέμβριο του 2011.
- Σε κάποιες περιπτώσεις από τη συνένωση των σχολείων καταργείται η διπλοβάρδια (πρωί - απόγευμα) όπως στο 14ο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης με το 14ο Λύκειο Θεσσαλονίκης και στο 21ο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης με το 21ο Λύκειο Θεσσαλονίκης. Με τη συνένωση των δυο Γυμνασίων και των δυο Λυκείων προκύπτουν το 14ο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης και το 14ο Λύκειο Θεσσαλονίκης αντίστοιχα, τα οποία θα λειτουργούν μόνο με πρωινή βάρδια. Επίσης, το 122ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών και το 45ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών που λειτουργούσαν με διπλοβάρδια, συνενώνονται στο 45ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών μόνο με πρωινή βάρδια.

ΠΗΓΗ: ISKRA

Δωρεάν στο διαδίκτυο 41.444 τίτλοι ελληνικών Δημόσιων Βιβλιοθηκών

Διαθέσιμο δωρεάν στο διαδίκτυο είναι το πλούσιο υλικό των 46 Δημόσιων Βιβλιοθηκών της χώρας. Πρόκειται για 41.444 τίτλους βιβλίων, εφημερίδων, περιοδικών, χαρτών, εγγράφων, χειρογράφων, που ψηφιοποιήθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος «Ψηφιοποίηση Υλικού Δημόσιων Βιβλιοθηκών».

Συγκεκριμένα, ψηφιοποιήθηκαν 16.200.000 σελίδες, που αντιστοιχούν σε 41.444 τίτλους βιβλίων, εφημερίδων, περιοδικών, χαρτών, εγγράφων, χειρογράφων. Κύρια κριτήρια επιλογής για ψηφιοποίηση των φυσικών τεκμηρίων ήταν η μοναδικότητα, η σπανιότητα, η ιδιαίτερη εκπαιδευτική, ερευνητική και πληροφοριακή χρησιμότητα και ζήτηση και βεβαίως η τοπικού ενδιαφέροντος εκδοτική παραγωγή.

Τα κείμενα που ψηφιοποιήθηκαν χρονολογούνται πριν από το έτος 1920 και είναι απαλλαγμένα από συγγραφικά δικαιώματα. Μεταγενέστερες εκδόσεις έχουν εξασφαλίσει αδειοδότηση της ψηφιοποίησής τους.

Σπάνια και παλιά βιβλία είναι προσβάσιμα στους χρήστες του διαδικτύου και μάλιστα στην αρχική τους έκδοση. Βιβλία όπως πρωτοτυπώθηκαν βρίσκονται πλέον στη διάθεση του καθενός. Ακόμη και στις βιβλιοθήκες, η πρόσβαση σε τέτοια βιβλία ήταν περιορισμένη, καθώς πρόκειται για ευπαθή βιβλία λόγω της παλαιότητάς τους.

Τα αρχεία είναι σε μορφή PDF και μπορεί ο καθένας να τα κατεβάσει στον υπολογιστή του και να τα διαβάσει με ένα πρόγραμμα ανάγνωσης PDF. Δεν επιτρέπεται, ωστόσο, η εσωτερική αναζήτηση, καθώς είναι αρχεία εικόνας.

Το παραπάνω πρόγραμμα υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος Κοινωνία της Πληροφορίας, με προϋπολογισμό 5.600.000€. Συγχρηματοδοτήθηκε κατά 80% από το Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Ταμείο και 20% από εθνικούς πόρους.

Στις Δημόσιες Βιβλιοθήκες εντάσσονται οι βιβλιοθήκες που χρηματοδοτούνται απευθείας από το υπουργείο Παιδείας. Οι 686 δημοτικές καθώς και οι παιδικές/εφηβικές, πανεπιστημιακές και άλλες βιβλιοθήκες, που επίσης διαθέτουν σημαντικές συλλογές δεν έχουν συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα «Ψηφιοποίηση Υλικού Δημόσιων Βιβλιοθηκών».

Σύμφωνα με το elektronikosanagnostis.blogspot.com, σοβαρά προβλήματα περιορίζουν, ωστόσο, τη δυνατότητα χρησιμοποίησης των τίτλων αυτών. Η φόρτωση των σελίδων είναι εξαιρετικά αργή, και η αναζήτηση δεν λειτουργεί. Η ιστοσελίδα του αρχείου λειτουργεί αποτελεσματικά μόνο με τον browser Internet Explorer, ενώ με τον Firefox και τον Chrome, δύο browser ιδιαίτερα διαδεδομένοι στην Ελλάδα, μπορεί να μην ανοίγει καν η αρχική του σελίδα. Το υλικό είναι πλούσιο και σπάνιο πάντως και επομένως αξίζει η επιμονή και η προσπάθεια.

ΠΗΓΗ: TVXS

Παιδιά και έφηβοι οι σκληρότερα εργαζόμενοι

Σχολείο, φροντιστήριο, ξένες γλώσσες, ιδιαίτερα μαθήματα, διάβασμα και το αποτέλεσμα είναι παιδιά και έφηβοι στην Ελλάδα να εργάζονται συνολικά... 80 ώρες την εβδομάδα. "Υποχρεώσεις" που αντικατοπτρίζουν κατά βάση το άγχος των γονιών για το μέλλον των παιδιών όταν βγουν στη ζούγκλα της αγοράς εργασίας.

"Οι γονείς πολλές φορές ποντάρουν στα παιδιά τους λες και είναι... άλογα σε κούρσα. Τους ζητούν αν μάθουν ταυτόχρονα χιλιάδες πράγματα, που τις περισσότερες φορές οι ίδιοι δεν έμαθαν ποτέ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο τ΄ροπος με τον οποίο πιέζουν τα παιδιά να πάνε πανεπιστήμιο γονείς που δεν έχουν σπουδάσει", δηλώνει στην εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος η ψυχολόγος Δήμητρα Σφήκα. Έπειτα από μια κουραστική περίοδο στο Δημοτικό, όπου πέρα από τα μαθήματα καλούνται να μάθουν αγγλικά, γαλλικά, μπάσκετ... έχετε το Γυμνάσιο και το Λύκειο. "Μόλις τα παιδιά περάσουν στο Γυμνάσιο και το Λύκειο, προσπαθούν να συνεχίσουν όλα αυτά τα χόμπι αλλά τελικά δεν τα καταφέρνουν. Οι γονείς πρέπει να έχουν στο μυαλό τους ότι τα παιδιά δεν μπορούν να ανταποκριθούν νοητικά σε τόσα πολλά ερεθίσματα. Το αποτέλεσμα αυτής της παιδαγωγικής μεθόδου είναι ότι οι Έλληνες έφηβοι κουράζονται τόσο πολύ, που πλέον έχει αρχίσει να επηρεάζεται και η κατάσταση της υγείας τους", εξηγεί η ψυχολόγος.

"Σε αυτή την ηλικία το άγχος μπορεί να οδηγήσει στην εφηβική κατάθλιψη. Πιθανώς να μην προκαλεί από μόνο του, αλλά σίγουρα δυναμιτίζει υπάρχοντα προβλήματα. Το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή είναι η υγεία. Εάν δεν υπάρχει σωματική και ψυχική υγεία, σε όποιο πανεπιστήμιο και να μπει ένα παιδί δεν έχει σημασία", προσθέτει.

Σύμφωνα με έρευνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Eurydice, οι Έλληνες μαθητές έφηβοι περνάνε περίπου 788 ώρες μέσα στις σχολικές αίθουσες κάθε χρόνο. Σε αυτές έρχονται, ωστόσο, να προστεθούν οι τουλάχιστον 23 ώρες φροντιστηρίου (για τους μαθητές Λυκείου), αλλά και εκείνες των ξένων γλωσσών.

"Όλες οι προτάσεις για βιωματική εκπαίδευση που έχουν γίνει κατά καιρούς έχουν πάει στα... σκουπίδια. Το σχολείο έχει απαξιωθεί και τα παιδιά πλέον θεωρούν ότι πρέπει να δίνουν μεγαλύτερη βάση στο φροντιστήριο. Η μάθηση δεν είναι πλέον ουσιαστική αλλά οι μαθητές πρέπει να παπαγαλίζουν", τονίζει η κ. Σφήκα.
Γονείς κατά εκπαιδευτικού Παράλληλης Στήριξης

Εν τω μεταξύ, την άμεση απομάκρυνση δασκάλας από δημοτικό σχολείο των Βιλλίων ζητούν γονείς μαθητή με σοβαρή κινητική. Η δασκάλα προσλήφθηκε φέτος μέσω των προγραμμάτων ΕΣΠΑ για να προσφέρει στο παιδί υπηρεσίες παράλληλης στήριξης μέσα στην σχολική τάξη.

Με εξώδικό τους προς το υπουργείο Παιδείας, οι γονείς του παιδιού κατάγγειλαν την άρνηση της εκπαιδευτικού να μετακινεί τον μαθητή στα σχολικά διαλείμματα, τονίζοντας παράλληλα πως θα είναι η μόνη υπεύθυνη σε περίπτωση τραυματισμού του παιδιού. Την Τετάρτη, αποφασίστηκε η διενέργεια Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης, με εντολή του προϊσταμένου του υπηρεσιακού συμβουλίου πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Δυτ. Αττικής. Εν αναμονή της ολοκλήρωσης της ΕΔΕ ζητήθηκε από τον εκτελώντα χρέη ανακριτή η προσωρινή απομάκρυνση της δασκάλας.

Ο σύλλογος εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Αττικής, σε επιστολή του προς τη ΔΟΕ και όλους τους συλλόγους εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, κάνει λόγο για διαδικασία "τρομοκράτησης" της δασκάλας και ζητά να σταματήσει η δίωξή της και η ΕΔΕ εναντίον της και "να μην απομακρυνθεί παρά την θέλησή της από το σχολείο στο οποίο τοποθετήθηκε". Στην ίδια επιστολή πάντως γίνεται λόγο και για την απουσία των τυπικών προσόντων της δασκάλας για την θέση που εκλήθη να καλύψει.

ΠΗΓΗ: TVXS