ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΟΥ ΔΝΤ

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 15 ης ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗΣ ΣΥΓΚΛΗΤΟΥ ΕΜΠ 26/08/2011

 
ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΤΣΟΒΙΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΣΥΓΚΛΗΤΟΥ
Η Σύγκλητος του Ε.Μ.Π.  επανειλημμένα εξέφρασε την αντίθεσή της με το νόμο που ψηφίστηκε στη Βουλή για την τριτοβάθμια εκπαίδευση,  γιατί αποδομεί το δημόσιο και δημοκρατικό Πανεπιστήμιο,  εγείρει κρίσιμα θέματα αντισυνταγματικότητας,  όσον αφορά στην αυτοδιοίκηση, στην ελεύθερη δημοκρατική και ακαδημαϊκή λειτουργία του, αποστερεί από δημόσιους πόρους την Εκπαίδευση,  την Έρευνα και τη Φοιτητική Μέριμνα, διαγράφει φοιτητές που αγωνίζονται να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους , υποβαθμίζει τις σπουδές και τα διπλώματα που απονέμονται και καταργεί το Πανεπιστημιακό άσυλο.
Σήμερα, μετά την ψήφιση του νόμου, η Σύγκλητος του Ε.Μ.Π. αναλαμβάνει τις ευθύνες της ώστε:
1. Να διαμορφωθούν οι όροι της δημοκρατικής και ακαδημαϊκής λειτουργίας και
διοίκησης του Ε.Μ.Π.. Σε πρώτη φάση καλεί όλα τα μέλη των εκλεγμένων οργάνων
να παραμείνουν και να αγωνισθούν έτσι ώστε να διασφαλίσουν τη λειτουργία του
Ιδρύματος.
2. Να προβάλλει και να συμβάλει με κάθε θεμιτό και νόμιμο τρόπο στην κατάργηση των
αντιδημοκρατικών,  αντισυνταγματικών επιταγών του νόμου,  επιβεβαιώνοντας την
απόφασή της στις 22.08.2011.
Η Σύγκλητος στηρίζει τις κινητοποιήσεις των φορέων της Πολυτεχνειακής κοινότητας στην
περίοδο των εξετάσεων, η έναρξη των οποίων μετατίθεται στις 5 Σεπτεμβρίου.
Η Σύγκλητος απευθύνεται στην κοινωνία και την καλεί να στηρίξει τη μεγάλη δική της
κατάκτηση, το δημόσιο, δημοκρατικό Πανεπιστήμιο.

ΠΗΓΗ: ECOLEFT

Έβαλαν ταφόπλακα στο άσυλο

ΠΗΓΗ: ECOLEFT

“Από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου καταργούνται το άρθρο 2 του Ν. 1268/1982 και οι παράγραφοι 1 έως 7 και του 9 του άρθρου 3 του Ν. 3549/2007″. Μ’ αυτή τη λακωνική διατύπωση η Α. Διαμαντοπούλου ικανοποιεί την αντιδραστική συμμαχία των νεοφιλελεύθερων κάθε χρώματος και καταργεί το συνταγματικά κατοχυρωμένο πανεπιστημιακό άσυλο.
Τα παραπάνω άρθρα των νόμων που καταργούνται είναι οι διατάξεις που αφορούν το άσυλο και την προστασία του από την επέμβαση δημόσιας δύναμης. Η διατύπωση αυτή κοσμεί πλέον το άρθρο 3 του νομοθετικού εκτρώματος για τα πανεπιστήμια που πέρασε χθες η κυβέρνηση με την ψήφο της Ν.Δ., του ΛΑΟΣ και της Ντ. Μπακογιάννη.
Μετά την παρέμβαση αυτή το άρθρο 3 διαμορφώνεται ως εξής: “Στα ΑΕΙ κατοχυρώνεται η ακαδημαϊκή ελευθερία στην έρευνα, τη διδασκαλία, καθώς και η ελεύθερη έκφραση και διακίνηση των ιδεών. Σε αξιόποινες πράξεις που τελούνται εντός των χώρων των ΑΕΙ εφαρμόζεται η κοινή νομοθεσία”. Τα άρθρα των νόμων που κατοχυρώνουν το πανεπιστημιακό άσυλο, μια από τις μεγαλύτερες δημοκρατικές κατακτήσεις, καταργούνται. Από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου ανατίθεται στα ΜΑΤ η… κατοχύρωση της ακαδημαϊκής ελευθερίας.
Διάταξη, η οποία προέβλεπε ότι υπεύθυνος για την τήρηση της ακαδημαϊκής ελευθερίας είναι ο πρύτανης, διαγράφεται. Ο πρύτανης δεν έχει καμία δουλειά πλέον να ανακατεύεται με ελευθερίες και δημοκρατίες και άλλα τέτοια τινά.
Τα μέτρα που οφείλει να λαμβάνει, όπως σαφώς ορίζεται στο εδάφιο με τις αρμοδιότητές του, αφορούν αποκλειστικά την προστασία και ασφάλεια του προσωπικού και της περιουσίας του ιδρύματος. Για παράδειγμα να προσλάβει ιδιωτική αστυνομία, να καθιερώσει κάρτες εισόδου, ανιχνευτές μετάλλου ή ό,τι άλλο έχει προταθεί κατά διαστήματα για να απολαμβάνει το πανεπιστήμιο της αγοράς την ασφάλεια που ζητά…
Π.Σ.

Κολλεγιά με ιδιώτες και τρόικα, μέσω αυτόματης αναγνώρισης πτυχίων

Της ΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΙΤΣΑΚΗ

Την κατάργηση του άρθρου 16, που βάζει φραγμό στην ιδιωτική εκπαίδευση στη χώρα μας, προωθούν κυβέρνηση και υπουργείο Παιδείας με εντολή της τρόικας και μάλιστα χωρίς να χρειαστεί συνταγματική αναθεώρηση. Υστερα από αρκετά σενάρια και υπό την πίεση των δανειστών μας, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της «Ε», βρέθηκε το κατάλληλο κλειδί.

Η κατάργηση του ΔΟΑΤΑΠ αναμένεται να προκαλέσει θυελλώδεις αντιδράσεις στα ΑΕΙ Είναι η κατάργηση του Διεπιστημονικού Οργανισμού Αναγνώρισης Τίτλων Ακαδημαϊκών και Πληροφόρησης (ΔΟΑΤΑΠ), του μόνου αρμόδιου οργάνου για την ακαδημαϊκή αναγνώριση πτυχίων εξωτερικού, συμπεριλαμβανομένων και των τίτλων των κολεγίων-παραρτημάτων Ιδρυμάτων αλλοδαπής.
Στο Μνημόνιο ορίζεται σαφής απαίτηση για αλλαγή του νόμου λειτουργίας του ΔΟΑΤΑΠ, με σκοπό την «άρση των όποιων περιορισμών αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων από πτυχία παραρτημάτων ξένων Πανεπιστημίων» (βλ. κολέγια). Ωστόσο, η κατάργησή του, που μελετάται αυτόν τον καιρό από το υπουργείο Παιδείας, θα προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις. Θα αρθεί και ο τελευταίος φραγμός για την πλήρη εξομοίωση των ξένων τίτλων με τους ελληνικούς των δημόσιων Πανεπιστημίων, δηλαδή η υποχρέωση της ακαδημαϊκής αναγνώρισης, η οποία συνδέεται άρρηκτα με το άρθρο 16 και την απαγόρευση της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Εν ολίγοις, καταργείται στην ουσία του το άρθρο 16, και μάλιστα χωρίς ν' ανοίξει ρουθούνι.
Υπόμνημα
Αυτές τις ημέρες η υπουργός Παιδείας, Αννα Διαμαντοπούλου, έχει στα χέρια της υπόμνημα του ίδιου του προέδρου του ΔΟΑΤΑΠ, με το οποίο προτείνεται η κατάργηση του φορέα. Το σκεπτικό της πρότασής του βασίζεται στα διεθνή δεδομένα, και για την ακρίβεια στο γεγονός ότι σε κανένα μέρος του κόσμου δεν γίνονται ακαδημαϊκές αναγνωρίσεις από κάποιον φορέα, αλλά από τα ίδια τα Πανεπιστήμια και μόνο σε περιπτώσεις συνέχισης σπουδών (μάστερ, διδακτορικό). Εν ολίγοις, αν κάποιος ενδιαφερόμενος ζητήσει να πραγματοποιήσει μεταπτυχιακές σπουδές σ' ένα ελληνικό Ιδρυμα, το ζήτημα της αντιστοίχισης των τίτλων που θα έχει στην κατοχή του θα το αντιμετωπίζει το Ιδρυμα υποδοχής και η υπόθεση θα λήγει εκεί. Κάπως έτσι αναμένεται να συμπληρωθεί η μεγάλη επιχείρηση αλλαγής της φυσιογνωμίας των ανώτατων σπουδών στην Ελλάδα.
Ουσιαστική κατάργηση
Η απαλλαγή της υποχρέωσης για ακαδημαϊκή αναγνώριση των τίτλων σπουδών εξωτερικού, συμπεριλαμβανομένων φυσικά και αυτών που προέρχονται από κολέγια συνεργαζόμενα με Ιδρύματα της αλλοδαπής, ισοδυναμεί με ουσιαστική κατάργηση του άρθρου 16, που απαγορεύει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα. Ηδη, σύμφωνα με τις κοινοτικές οδηγίες, τα πρώην κολέγια - νυν ΚΕΜΕ, που συνεργάζονται με Ιδρύματα εξωτερικού, θεωρούνται πανεπιστημιακά παραρτήματα.
Επιβάλλεται η επαγγελματική αναγνώριση των τίτλων των αποφοίτων τους και όταν επέλθουν οι προαναφερόμενες αλλαγές, δεν θα υφίσταται καν ζήτημα ακαδημαϊκής αναγνώρισης. Δεν θα θεωρείται απαραίτητη και ως εκ τούτου δεν θα προβλέπονται σχετικοί περιορισμοί και απαγορεύσεις. Αλλωστε, είναι κοινό, πια, ευρωπαϊκό δεδομένο πως μοναδική προϋπόθεση αναγνώρισης τίτλων σπουδών είναι η επαγγελματική, καθώς είναι το μόνο αναγκαίο εισιτήριο για την ανεμπόδιστη μετακίνηση επαγγελματιών εντός της Ε.Ε., που είναι και ο απώτερος στόχος, αφού μόνον έτσι θα επιτευχθεί ο «ιερός» σκοπός της μεγάλης ευρωπαϊκής ανοιχτής αγοράς. Στο ίδιο πλαίσιο και η δρομολόγηση του λεγόμενου Ευρωπαϊκού Πλαισίου Προσόντων (στο οποίο θα προσχωρήσει και η Ελλάδα). Βασική μονάδα μέτρησης δεν είναι οι τίτλοι σπουδών, αλλά μαθησιακά αποτελέσματα, που περιλαμβάνουν κάθε λογής πιστοποιήσεις γνώσεων και δεξιοτήτων.
Το ΣΑΕΠ
Ως εκ τούτων, το άρθρο 16 θα μετατραπεί αυτομάτως σε μια ανενεργή, παρωχημένη συνταγματική πρόβλεψη, η οποία θα χρήζει και... αναθεώρησης! Ετσι, τουλάχιστον όπως φαίνεται, υπολογίζει τις εξελίξεις η κυβέρνηση, υπό την πίεση, πλέον, και της τρόικας. Ο δρόμος έχει, ήδη, μισοανοίξει, και με το ίδιο μαγικό κλειδί, δηλαδή, την επαγγελματική αναγνώριση «προσόντων», θα συνεχιστεί η προσπάθεια να ξεκλειδώσουν όλες οι κλειστές πόρτες στην Ελλάδα. Εξ ου και οι εντολές μέσω Μνημονίου, οι οποίες, σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες, οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στις καθυστερήσεις σε ό,τι αφορά τις εκατοντάδες αιτήσεις για αναγνώριση επαγγελματικών δικαιωμάτων ή καλύτερα «προσόντων» από το αρμόδιο, αλλά ουσιαστικά ανενεργό όργανο, το Συμβούλιο Αναγνώρισης Επαγγελματικών Προσόντων (ΣΑΕΠ).
Από τον Οκτώβριο του 2010, οπότε και δημιουργήθηκε, δεν έχει βγάλει καμία απόφαση (σ.σ. μπλοκάρεται με διάφορους τρόπους, όπως με την απουσία εκπρόσωπου του ΤΕΕ κ.ά.). Το γεγονός αυτό έχει εξοργίσει τους Ευρωπαίους, οι οποίοι, σύμφωνα με πληροφορίες, αποφάσισαν να απαιτήσουν πλέον μια άμεση, ριζική και γενικότερη λύση, όπως την αλλαγή όλου του θεσμικού πλαισίου, που θα συμπαρασύρει και τον ΔΟΑΤΑΠ. Αναφέρονται συγκεκριμένα στα 37 παραρτήματα των ξένων Πανεπιστημίων αλλά και στην αλλαγή του νόμου για τον ΔΟΑΤΑΠ.
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, το υπουργείο Παιδείας δεν θα προωθήσει άμεσα το σχετικό σχέδιο νόμου. Αλλωστε, θα είναι το τρίτο στη σειρά μετά το σχέδιο για τα ΑΕΙ που επιδιώκεται να πάρει άμεσα το δρόμο για τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, και μετά το σχέδιο για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση που ετοιμάζεται πυρετωδώς, ώστε να κατατεθεί, επίσης, το συντομότερο. Σ' αυτό μάλιστα θα περιλαμβάνονται οι τελευταίες αλλαγές σχετικά με τα πρώην κολέγια-νυν ΚΕΜΕ που συνεργάζονται με πανεπιστήμια εξωτερικού.
Πρόκειται για τις τελευταίες διευκολυντικές ρυθμίσεις με τις οποίες επιτυγχάνεται η πλήρης εναρμόνιση με τις κοινοτικές επιταγές. Μέσα σε δύο άρθρα καλύπτονται παραλείψεις και διορθώνονται κάποια λάθη. Οσο για το μνημονιακό σχέδιο, αυτό έχει πιο μακρύ, αλλά σαφώς προσδιορισμένο χρονικό ορίζοντα. Μέχρι τον Σεπτέμβριο θα πρέπει να έχει ετοιμαστεί το νέο θεσμικό πλαίσιο και μέχρι τον Δεκέμβριο να έχει ψηφιστεί.
Αξίζει να σημειωθεί πως οι διαφαινόμενες εξελίξεις επιβεβαιώνουν τους όλο και πιο δυνατούς ψιθύρους περί κατάργησης του άρθρου 16 ή μάλλον περί αναζήτησης τρόπων κατάργησης εκτός της συνταγματικής αναθεώρησης, η οποία δεν μπορεί να γίνει παρά ύστερα από χρόνια. Η «Ε» πρόσφατα είχε αποκαλύψει την πρόθεση της κυβέρνησης να εντάξει στα δημοψηφίσματα ακόμη και ζητήματα Παιδείας, ενώ ήδη είχε διαρρεύσει και δεν είχε θεωρηθεί τυχαία η αναφορά στο 16 κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου Διαμαντοπούλου στο ΚΤΕ (Κοινοβουλευτικός Τομέας Εργασίας) ΠΑΣΟΚ. *

Τι υπαγορεύει το Μνημόνιο στην κυβέρνηση

Συγκεκριμένα, στο κεφάλαιο για την Ενίσχυση της Ανταγωνιστικότητας και ειδικότερα «Για τη βελτίωση του επιχειρηματικού Περιβάλλοντος και την ενίσχυση του ανταγωνισμού στις ανοιχτές αγορές» η κυβέρνηση καλείται να πράξει τα εξής:

- Να επικαιροποιήσει τις πληροφορίες σχετικά με τον αριθμό των εκκρεμών αιτήσεων για αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων και να τα στείλει στην Επιτροπή.
- Να παρουσιάσει σχέδιο νόμου για την τροποποίηση του νόμου 3328/2005 σχετικά με τον Διεπιστημονικό Οργανισμό Αναγνώρισης Τίτλων Ακαδημαϊκών και Πληροφόρησης και άλλες διατάξεις, με σκοπό την άρση της απαγόρευσης της αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων που προέρχονται από πτυχία από παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων στην Ελλάδα. Οι κάτοχοι πτυχίων από 37 παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων από άλλα κράτη-μέλη στην Ελλάδα θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να εργάζονται στην Ελλάδα υπό τους ίδιους όρους με τους κατόχους ελληνικών πτυχίων. [Q3-2011]
- Να προχωρήσει τις διαδικασίες υιοθέτησης νομοθεσίας για την τροποποίηση του νόμου 3328/2005, ώστε να εξασφαλιστεί ότι οι κάτοχοι διπλωμάτων από παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων από άλλα κράτη-μέλη στην Ελλάδα έχουν το δικαίωμα να εργαστούν στην Ελλάδα, αντιστοίχως, υπό τους ίδιους όρους με τους κατόχους των ελληνικών πτυχίων. (Q4-2011)

Α. ΑΝΔΡ.

 

ΠΗΓΗ : ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Φούρνο που λειτουργεί με την ηλιακή ενέργεια έφτιαξαν μαθητές στην Ιεράπετρα της Κρήτης

[ - ]  Μέγεθος  [ + ]

Φωτογραφία αρχείου

Μια πρότυπη «πράσινη» κατασκευή, , ένα φούρνο που λειτουργεί με την ηλιακή ενέργεια έφτιαξαν μαθητές στην Ιεράπετρα της Κρήτης, κερδίζοντας το θαυμασμό των επισκεπτών του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Ιεράπετρας, στο οποίο εκτίθεται.

Οι μαθητές που παρακολουθούν τα προγράμματα αειφόρου εκπαίδευσης, σε συνεργασία με το τμήμα των μηχανολόγων τουΕΠΑΛ, κέρδισαν επάξια τους επαίνους των επισκεπτών του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Ιεράπετρας, αφού το δημιούργημά τους αποτελείται από τεμάχια καθρέπτη αλουμινίου, έχει διάμετρο 1,05μ και είναι ένα κοίλο κάτοπτρο, που συγκεντρώνει όλες τις ακτίνες του ήλιου στο κέντρο του, όπου τοποθετείται το σκεύος μαγειρέματος.

Ο “πράσινος” αυτός φούρνος έχει ισχύ 1.000 watt και είναι ο ισχυρότερος του είδους του – ενώ μπορεί να μαγειρεύει όλα τα φαγητά και μάλιστα δίνοντάς τους ιδιαιτέρως νόστιμη γεύση. Ο φούρνος διαθέτει χειροκίνητο σύστημα καθέτου τοποθέτησής του προς τις ακτίνες του ήλιου, ώστε να εκμεταλλεύεται στο έπακρο την ηλιακή ακτινοβολία.

Το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Ιεράπετρας που ιδρύθηκε το 2006, αλλά ξεκίνησε να λειτουργεί τον Σεπτέμβριο του 2007, ως κύριο σκοπό του έχει την ενημέρωση, την ευαισθητοποίηση, την αγωγή των μαθητών όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης, σε θέματα αειφόρου εκπαίδευσης. Απευθύνεται σε μαθητές, σε εκπαιδευτικούς, σε γονείς αλλά και σε όλη την τοπική κοινωνία, ενώ χιλιάδες από αυτούς έχουν παρακολουθήσει τα προγράμματα και τα σεμινάρια του.

ΠΗΓΗ: TVXS

Η ιστορία και ο παραλογισμός του φροντιστηρίου

Η ιστορία και ο παραλογισμός του φροντιστηρίου

Του ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ*
Ως κοινωνικό φαινόμενο στον ελλαδικό χώρο το φροντιστήριο εμφανίζεται ουσιαστικά το 1922 μετά την ψήφιση του Ν. 2905 (περί οργανισμού του Αθήνησιν Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου) με τον οποίο θεσπίζονται εισαγωγικές εξετάσεις για το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Οι αθηναϊκές εφημερίδες κατακλύζονται από καταχωρήσεις φροντιστηρίων που διαλαλούν τις επιτυχίες τους.
Το 1933, η κυβέρνηση του Λαϊκού Κόμματος, αδυνατώντας να ικανοποιήσει τα μισθολογικά τους αιτήματα, επιτρέπει στους «καθηγητές της μέσης» να διδάσκουν ιδιαίτερα μέχρι και τρεις ώρες τη βδομάδα για να συμπληρώσουν το μισθό τους. Όσο διογκώνεται το φροντιστήριο, εκπληρώνει τριπλή λειτουργία: απασχόλησης πτυχιούχων «καθηγητικών» σχολών, ενίσχυσης των εισοδημάτων των διορισμένων εκπαιδευτικών και δραστικό μέσο μη ενασχόλησης με τα «κοινά». Γιατί να διεκδικήσει κάποιος συλλογικά μία αβέβαιη και γλίσχρη μισθολογική αύξηση, όταν μπορεί να βγάλει, γρήγορα και «μαύρα», τα πολλαπλάσια;
Η ακατανόητη στάση των ελληνικών κυβερνήσεων μεταπολεμικά, μέχρι το 1981, να μην υιοθετήσουν τη διεθνή τάση μαζικοποίησης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε μια συγκυρία οικονομικής ανάπτυξης, τροφοδότησε τόσο τη λεγομένη φοιτητική μετανάστευση στο εξωτερικό όσο και την αστυφυλία, καθώς πολυάριθμοι κάτοικοι μετακινήθηκαν από την επαρχία στην Αθήνα, για να δώσουν στα παιδιά τους περισσότερες ευκαιρίες για σπουδές.
Ο συγκριτικά μικρός αριθμός των εισακτέων (4.000 κοντά στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και 15.000 στα τέλη του 1970), σε μία περίοδο έντονης οικονομικής ανάπτυξης και διόγκωσης των κρατικών υπηρεσιών, εξέθρεψε την αναπαράσταση για το πτυχίο ως το κατεξοχήν κριτήριο αποτίμησης της προσωπικής διαδρομής. Ενισχυμένη από την απουσία οριζόντιας κινητικότητας στο σχολείο και συμπληρωματικών μορφών πρόσβασης στα ΑΕΙ, η εν λόγω αναπαράσταση ξαναζωντάνεψε δοξασίες του 19ου αιώνα, που ήθελαν τον Έλληνα ζηλωτή του σχολείου και των γραμμάτων, πρόθυμο για κάθε θυσία, προσωπική και οικογενειακή, για να προκόψει.
Παραδόξως, η «εξύμνηση» του σχολείου οδήγησε στην απονέκρωσή του. Η άνιση ανάπτυξη των κρατικών υπηρεσιών στις δεκαετίες του 1960 και του 1970 δεν οδήγησε στη θεμελίωση ενός «κράτους-πρόνοιας», αλλά κατέστησε δυνατή τη γρήγορη απορρόφηση της πλειονότητας των αποφοίτων ΑΕΙ, κατά πρώτο λόγο των «ημετέρων». Έτσι, ενισχύθηκε κι άλλο η εικόνα του πτυχίου-διαβατηρίου για την ανοδική κοινωνική κινητικότητα, η οποία, με τη σειρά της, ανατροφοδότησε τη ζήτησή του. Συνέπεια; Ισχνή συμβολή της εκπαίδευσης στην ανάπτυξη της χώρας, προσκόλληση στο παρελθόν, διαιώνιση των απαρχαιωμένων σχολικών δομών.
Όλα αυτά εξέθρεψαν το «αναγκαίο κακό», τα φροντιστήρια τα οποία επέτειναν τη διάλυση του δημόσιου σχολείου και δημιούργησαν σειρά από φαινομενικά παράδοξες καταστάσεις, που δεν μπορούν να ερμηνευτούν με όρους αγοράς, κόστους/οφέλους ή προσφοράς/ζήτησης. Θα περίμενε κανείς ότι ο τετραπλασιασμός των εισακτέων τα τελευταία 30 χρόνια, σε συνδυασμό με τη μείωση του αριθμού των μαθητών, θα οδηγούσε στην αποδυνάμωσή τους. Κάθε άλλο.
Με το χρόνο ο αριθμός των μαθητών στα φροντιστήρια αυξάνει. Μπορεί κάποιες κυβερνητικές πολιτικές, όπως η «μεταρρύθμιση Αρσένη», να συνέτειναν σ’ αυτό, δεν εξηγούν, όμως, το φαινόμενο. Πώς γίνεται να κάνουν φροντιστήριο, και μάλιστα περισσότερο από τους άλλους, οι μαθητές των «καλύτερων» και «ακριβότερων» γυμνασίων και λυκείων της χώρας; Πώς γίνεται να κάνουν τα παιδιά φροντιστήρια, ακόμη κι από το νηπιαγωγείο, το οποίο με τη σειρά του σχολειοποιείται;
Είναι προφανές ότι ο κόσμος του φροντιστηρίου συνιστά ένα σύμπαν με δικούς του κανόνες και κώδικες αμοιβαίας αλληλο-αναγνώρισης (η υψηλή τιμή μαρτυρά τον καλό φροντιστή και συνάμα την ευμάρεια της οικογένειας), από το οποίο σύμπαν ζουν χιλιάδες άνθρωποι. Καμία κυβέρνηση δεν μπορεί εύκολα να το διαλύσει, και ενδεχόμενα δεν θα είχε λόγο να το αγγίξει, αν δεν υπομόνευε το δημόσιο σχολείο, τις αρχές και τους ρυθμούς του. Ενδεικτικά, το φροντιστήριο φαντάζει ως θεσμός πιο φιλελεύθερος, λιγότερο καταθλιπτικός και λιγότερο αυστηρός.
Τα προαναφερθέντα δεν είναι από μόνα τους κακά, εφόσον κάποια θα μπορούσε να τα κάνει κτήμα του και το δημόσιο σχολείο, για να καταπολεμήσει την πλήξη και την απώθηση που αισθάνονται πολλά παιδιά γι αυτό. Το πρόβλημα είναι ότι, καθώς τα όρια ανάμεσα στους δύο θεσμούς είναι διαπερατά, λόγω κυρίως της εμπλοκής των εκπαιδευτικών και στους δύο, το σχολείο παραχωρεί όλο και περισσότερο αρμοδιότητές του υπέρ του φροντιστηρίου (όπως ο επαγγελματικός προσανατολισμός), ουσιαστικά δηλαδή αυτό-ακυρώνεται. Έτσι, απονευρώνονται και απο-νομιμοποιούνται μέτρα ορθά, όπως η Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη και το Ολοήμερο.
Γιατί δεν αντιδρούν εντονότερα οι γονείς που πληρώνουν ένα τεράστιο τίμημα; Οι λόγοι είναι πολλοί, αρχής γενομένης από την προαναφερθείσα αναπαράσταση του πτυχίου. Ως σημαντικότερο θεωρώ την κοινωνική πίεση, που οδηγεί τους γονείς, ακόμη και τους πιο άπορους, να ταυτίσουν το φροντιστήριο με την τύχη των παιδιών τους και να πιστεύουν ότι αν δεν τα στείλουν τα αφήνουν στη μοίρα τους και τα καταδικάζουν στην αποτυχία. Εδώ ακριβώς έγκειται ο παραλογισμός του φροντιστηρίου.
Ξέρουμε ότι το σχολείο αναπαράγει σε μεγάλο βαθμό τις κοινωνικές και πολιτισμικές ανισότητες. Αυτό ισχύει πολύ περισσότερο για το φροντιστήριο, το οποίο λειτουργεί με βασικό γνώμονα το κέρδος: οι εύποροι, οικονομικά και γνωστικά, μαθητές, ιδιαίτερα των αστικών κέντρων, μαθητεύουν στα καλά φροντιστήρια και τους ακριβούς φροντιστές, οι λιγότερο εύποροι στα ανάλογα. Με τον τρόπο αυτό αναδιπλασιάζονται οι αρχικές ανισότητες. Το φροντιστήριο, με άλλα λόγια, δεν βοηθά όλους τους υποψήφιους να μπούνε στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αντίθετα, διευρύνει τις πιθανότητες αυτών που έχουν ήδη τις περισσότερες πιθανότητες να περάσουν. Έτσι, νομίζω ότι μπορούμε να κατανοήσουμε και τη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων τα τελευταία χρόνια, παρά την αύξηση του αριθμού των εισακτέων.
Κανένα σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν θα περιορίσει από μόνη του δραστικά τις κοινωνικές ανισότητες και δεν θα καταλύσει τα φροντιστήρια. Μπορεί, όμως, να κάνει δύο πράγματα: να συμβάλλει ώστε να βγουν οι γονείς από το δίλημμα «μη φροντιστήριο = εγκατάλειψη των παιδιών»∙ και να μην ιεραρχεί θεσμούς και επαγγέλματα, όπως ακριβώς κάνει το ισχύον σύστημα εισαγωγικών με την επικουρία των φροντιστηρίων, οδηγώντας έτσι τους νέους και τις νέες σε επιλογές ασύμβατες με τις δεξιότητες και τις προτιμήσεις τους.
*Ο Παντελής Κυπριανός διδάσκει ιστορία της εκπαίδευσης στο Πανεπιστήμιο Πατρών

Πηγή: Αυγή
μέσω: www.raporto.gr/

Ανάκληση των συγχωνεύσεων ζητά η ΟΛΜΕ και καλεί σε διαμαρτυρία 18/3

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ καταγγέλλει την απόφαση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας να προχωρήσει στην συγχώνευση ή κατάργηση 1933 σχολικών μονάδων σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Συγκεκριμένα με την απόφαση αυτή συγχωνεύονται ή καταργούνται 410 σχολικές μονάδες στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, σε σύνολο 3185 (1895 Γυμνάσια και 1290 Γενικά Λύκεια) δηλαδή το 13% των σχολείων.

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της η ΟΛΜΕ
«Με την απόφαση αυτή τυπικά και ουσιαστικά η κυβέρνηση κήρυξε σε διωγμό τη δημόσια εκπαίδευση.  Επιβάλλει την πολιτική του ΔΝΤ  στο δημόσιο σχολείο. Οι εκπαιδευτικοί δηλώνουμε πως δεν θα ανεχτούμε να θυσιάζεται η δημόσια εκπαίδευση στην πολιτική της διάλυσης των κοινωνικών αγαθών που επιβάλλει το ΔΝΤ και η τρόικα.
Τα «παιδαγωγικά» κριτήρια που επικαλείται η Υπουργός Παιδείας στην πραγματικότητα  είναι μόνο λογιστικά και οικονομικά. Όμως η εκπαίδευση δεν είναι οι αριθμοί. Η σχολική ζωή δεν είναι ασκήσεις επί λογιστικού χάρτου στις οποίες επιδίδονται το τελευταίο διάστημα  τόσο η πολιτική ηγεσία όσο και οι διορισμένοι περιφερειακές διευθυντές εκπαίδευσης.

Σε καμιά περίπτωση δεν είναι αρκετή η «κατεύθυνση της πολιτικής ηγεσίας ο αριθμός των μαθητών σε κάθε τμήμα να μην ξεπερνά τα 25 + 10% στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση». Αυτή η διακήρυξη υπήρχε και την φετινή χρονιά αλλά στην πραγματικότητα υπήρξαν εκατοντάδες τμήματα πάνω και από αυτούς τους αριθμούς, όπως αποκάλυψε η ενδεικτική έρευνα της ΟΛΜΕ. Αυτό που απαιτείται είναι να γίνει τώρα επιτέλους νομοθετική ρύθμιση  ώστε το ανώτατο όριο να είναι οι 25 μαθητές ανά τμήμα, οι 20 στις κατευθύνσεις του Γεν. Λυκείου και στα ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ και οι 10 μαθητές ανά καθηγητή στα εργαστήρια.

Αποδοκιμάζουμε την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας για τον αδιαφανή τρόπο με το οποίο προχώρησε όλη αυτή τη διαδικασία, αγνοώντας στις περισσότερες περιπτώσεις την τοπική κοινωνία, τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και τους μαθητές, ακόμα και τις τοπικές δημοτικές αρχές, όπως αυτό ρητά προβλέπεται ακόμα και από την ισχύουσα νομοθεσία (ν.1566/85). Είναι χαρακτηριστικό πως στο μεγαλύτερο Δήμο της χώρας, την Αθήνα, όπου 36 σχολεία συγχωνεύονται ή καταργούνται δεν έγινε καν η συζήτηση στο Δημοτικό της Συμβούλιο!!
Ο οδοστρωτήρας αυτής της πολιτικής έφτασε στο σημείο να καταργεί σε ορισμένες περιοχές πάνω από το 30% ή και το 40% των σχολείων (π.χ. Σέρρες, Καρδίτσα, Πρέβεζα, Τρίκαλα).

Αποδοκιμάζουμε την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου γιατί αθέτησε τις υποσχέσεις της προς το ΔΣ της ΟΛΜΕ, ότι θα δοθούν στο ΔΣ για συζήτηση οι τελικές προτάσεις του Υπουργείου. Οι υποσχέσεις αυτές διατυπώθηκαν τόσο στη συνάντηση που στις 28-2-2011 με την Υφυπουργό κα Χριστοφιλοπούλου, όσο και δημόσια σε τηλεοπτική συζήτηση από την Υπουργό κα Διαμαντοπούλου με τους προέδρους των δυο ομοσπονδιών (ΔΟΕ και ΟΛΜΕ).

Καλούμε όλους τους εκπαιδευτικούς μέσα από τις ΕΛΜΕ και σε συνεργασία με όλα τα μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας, αλλά και όλο το λαό σε κινητοποίηση με στόχο να ακυρώσουμε αυτή την απόφαση του Υπουργείου».

  Ο ΟΛΜΕ καλεί όλους τους εκπαιδευτικούς γονείς και μαθητές να συμμετάσχουν στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας που οργανώνονται στις Περιφερειακές Δ/νσεις Εκπ/σης και τις Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης όλης της χώρας, την Παρασκευή 18-03-2011 στις 12:30 μμ για τις συγχωνεύσεις – καταργήσεις σχολικών μονάδων.
Για τη διευκόλυνση των εκπαιδευτικών που θα συμμετάσχουν το ΔΣ της ΟΛΜΕ κήρυξε 2ωρη στάση εργασίας (12-2μμ για τον πρωινό κύκλο και 2-4μμ για τον απογευματινό κύκλο).
Καλούνται μάλιστα οι ΕΛΜΕ να αναρτήσουν μαύρες σημαίες και πανό διαμαρτυρίας στα σχολεία που συγχωνεύονται ή καταργούνται.

ΠΗΓΗ: www.notospress.gr