Πέμπτη, 30 Δεκεμβρίου 2010

Σχολείο χωρίς βιβλία!


Καταργούν τον Οργανισμό Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων. 
Σχεδιάζουν αντικατάσταση του δωρεάν σχολικού βιβλίου
από ψηφιακό με ευρωπαϊκά και όχι κρατικά κονδύλια
Οργανισμός Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων. 'Οταν Έχω Διάβασμα Βαριέμαι.'Έτσι δεν παραφράζαμε τα αρχικά του ΟΕΔΒ εμείς και τα παιδιά μας; Ε, λοιπόν, τα καταργεί η κυβέρνηση πάλι για... το καλό μας. Παραμονές Πρωτοχρονιάς το υπουργικό συμβούλιο καλείται να εγκρίνει την κατάργηση του Οργανισμού Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων και μαζί του την κατάργηση του δωρεάν σχολικού βιβλίου σε όλα τα παιδιά.
Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου που θα παρουσιάσει σήμερα η Α. Διαμαντοπούλου, "ο βασικός άξονας του νέου σχολείου είναι ο ψηφιακός". "Ο σχεδιασμός, η οργάνωση και ο συντονισμός της παραγωγής και διανομής σχολικών βιβλίων, τόσο σε έντυπη όσο και σε ηλεκτρονική μορφή" είναι πλέον συμπληρωματική δραστηριότητα ενός φορέα που θα λειτουργεί με καθεστώς ιδιωτικού δικαίου!
Οι αρμοδιότητες του Οργανισμού Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων περνούν στο υπουργείο Παιδείας. Έτσι η Α.Διαμαντοπούλου πετυχαίνει "μια βαθιά τομή στα εκπαιδευτικά πράγματα": "η τσάντα του μαθητή θα μένει στο σχολείο". Αφού θα είναι άδεια, τι νόημα θα έχουν τα σούρτα φέρτα;
Πουθενά, από το σχέδιο νόμου, δεν προκύπτει ότι το ψηφιακό ή έντυπο υλικό θα διανέμεται με την έναρξη του σχολικού έτους σε όλα τα παιδιά. Αντιθέτως, όπως συνάγεται, το διδακτικό υλικό θα αποστέλλεται με... e-mail μέσω του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου που μέχρι πρότινος... βούλιαζε. Το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο θα αναλάβει "τη διοχέτευση του ψηφιακού εκπαιδευτικού υλικού και των ψηφιακών υπηρεσιών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση".
Το ερώτημα που προκύπτει είναι τι θα γίνεται μετά την αποστολή. Ποιος θα αναλάβει το κόστος της εκτύπωσης του υλικού προκειμένου να το πάρουν όλα τα παιδιά; Τα σχολεία, που δεν έχουν πλέον χρήματα ούτε για... χαρτί τουαλέτας; Άρα οι γονείς καλούνται να φορτωθούν και αυτή τη δαπάνη αγοράζοντας όσοι μπορούν βιβλία, υπολογιστές και εκτυπωτές και φυσικά με άλλες τιμές απ' αυτές που διασφάλιζε μέχρι τώρα ο Οργανισμός Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων.
To Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο θα υπαχθεί σε έναν νέο φορέα που θα λειτουργεί ως Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου! Δηλαδή μια βασική λειτουργία της εκπαίδευσης θα είναι πλέον ημιδημόσια και με βασική αποστολή "την τεχνολογική υποστήριξη των υπηρεσιών του υπουργείου Παιδείας και της εκπαίδευσης".
Ο φορέας αυτός είναι το Ερευνητικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών με έδρα την Πάτρα, που μετεξελίσσεται "στον βασικό κόμβο συνολικών ψηφιακών εφαρμογών και μέσων στην εκπαίδευση".
Όπως αναφέρεται στο σχέδιο νόμου, "ο σχεδιασμός, η οργάνωση και ο συντονισμός της παραγωγής και διανομής των σχολικών βιβλίων, τόσο σε έντυπη όσο και σε ηλεκτρονική μορφή, καθώς και η ενιαία διαχείριση του συνόλου των κεντρικών υποδομών, των ηλεκτρονικών υπηρεσιών και των ψηφιακών εφαρμογών μάθησης περιλαμβανομένου και του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου" απλώς "προστίθενται" στους σκοπούς του νέου φορέα.
Από τώρα μπορούμε να προβλέψουμε την τύχη του εγχειρήματος του ψηφιακού σχολείου: Μέχρι το 2013 που τελειώνει το ΕΣΠΑ. Ο κυριότερος οικονομικός πόρος του νέου φορέα είναι το Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς, δηλαδή τα κοινοτικά κονδύλια. Και όπως έχει συμβεί με μύρια όσα προγράμματα, μετά τη λήξη της κοινοτικής χρηματοδότησης όλα ρημάζουν. Από τις σχολικές και ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες, μέχρι την Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη, τα τμήματα στα ΤΕΙ και τους υπολογιστές στους μαθητές της Α' Γυμνασίου, για τους οποίους η Κομισιόν ζητάει πίσω τα λεφτά. Δηλαδή, μετά το πέρας του ΕΣΠΑ, ούτε ψηφιακό σχολείο θα έχουμε ούτε τον πατροπαράδοτο ΟΕΔΒ να δίνει βιβλία δωρεάν σε όλους τους μαθητές.
Εν τω μεταξύ η κ. Α. Διαμαντοπούλου, λίγες ώρες πριν τη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου που αναμενόταν να δώσει την έγκριση για κατάργηση ενός από τα τελευταία απομεινάρια της δημόσιας εκπαίδευσης, επιχείρησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις δηλώνοντας ότι τα σχολικά βιβλία θα συνεχίσουν να διανέμονται δωρεάν. Ωστόσο, οι διαβεβαιώσεις της υπουργού δεν στηρίζονται από τις προτεινόμενες αλλαγές, ενώ χθες η ίδια η κ. Διαμαντοπούλου παρουσίασε... απτές αποδείξεις για την επιλογή της κατάργησης και συρρίκνωσης της δωρεάν διανομής βιβλίων σε όλα τα παιδιά, δηλώνοντας ότι τίθεται σε εφαρμογή σχέδιο για την παροχή βιβλίων από δεύτερο χέρι!
Οπως αποκάλυψε η Α. Διαμαντοπούλου, σε συνέντευξή της στον "Σκάι", έχει στείλει εγκύκλιο στα σχολεία με την οποία θα κληθούν οι μαθητές να παρουσιάσουν στο τέλος της σχολικής χρονιάς τα βιβλία τους προκειμένου να επαναχρησιμοποιηθούν. Μάλιστα, δήλωσε η υπουργός Παιδείας, θα διακριθούν εκείνα τα σχολεία και οι μαθητές που τα βιβλία τους θα είναι σε άριστη κατάσταση για να δοθούν στους επόμενους. "Γίνονται όλες οι αναγκαίες τομές και κινήσεις, ώστε να υπάρξει σεβασμός και προς το βιβλίο και προς το δημόσιο χρήμα", δήλωσε η υπουργός Παιδείας επιβεβαιώνοντας πλήρως ότι στόχος του υπουργείου Παιδείας είναι να περικόψει δραστικά ή και να απαγκιστρωθεί απ' αυτή τη δαπάνη. Για να υπερασπιστεί την επιλογή της περικοπής, η κ. Διαμαντοπούλου έβγαλε από το συρτάρι της μνήμης της θλιβερές εικόνες καψίματος σχολικών βιβλίων για να καταλήξει ότι με το νομοσχέδιο θα κάνει "την καλύτερη και πιο συνετή διαχείριση".
Πάντως, καλό θα ήταν κάποιος από τους ακριβοπληρωμένους συμβούλους της υπουργού Παιδείας να την πληροφορήσει ότι η επαναχρησιμοποίηση των βιβλίων είναι αδύνατη, για τον απλούστατο λόγο ότι οι μαθητές καλούνται να συμπληρώσουν ασκήσεις πάνω σ' αυτά και άρα -όσο και να τα προσέχουν- τα βιβλία θα είναι αναγκαστικά γραμμένα και ζωγραφισμένα.
Σε ό,τι αφορά την ανακοίνωση διάψευσης του υπουργείου Παιδείας, δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν: 'Η η υπουργός δεν είχε διαβάσει το ενημερωτικό σημείωμα που εστάλη στις εφημερίδες ή, μετά τη δημοσιοποίηση του θέματος, επιχειρεί να ανασκευάσει για να περιορίσει τις αντιδράσεις. Στην ανακοίνωσή του, το υπουργείο Παιδείας διαβεβαιώνει ότι η εκδοτική διαδικασία θα συνεχίσει να γίνεται με την ευθύνη του Δημοσίου. Επίσης ότι ο ΟΕΔΒ θα ενταχθεί στον νέο φορέα που θα συσταθεί και θα υποστηρίζει τη σύγχρονη πολιτική για το εκπαιδευτικό υλικό - ψηφιακό και έντυπο.

Σύμφωνα με το ενημερωτικό σημείωμα για το νομοσχέδιο, ο Οργανισμός Εκδόσεων δεν εντάσσεται στον νέο φορέα, αλλά καταργείται και τις αρμοδιότητές του αναλαμβάνει το υπουργείο Παιδείας.
Δεύτερον, "η εκδοτική διαδικασία" δεν θα γίνεται με την ευθύνη του Δημοσίου, διότι ο νέος φορέας (δηλαδή το Ερευνητικό Ακαδημαϊκό Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών) θα είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου. Με άλλα λόγια, θα λειτουργεί εκτός δημόσιου λογιστικού.

Τρίτον, παρά τα λεγόμενα, διόλου δεν διασφαλίζεται "η συνέχιση της τρέχουσας παραγωγικής εκδοτικής διαδικασίας". Αυτή τη στιγμή ο Οργανισμός Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων μπορεί να καλύψει, με το χαρτί που διαθέτει, μόνο το 50% των βιβλίων της επόμενης σχολικής χρονιάς, δηλώνει ο Μ. Λυκόπουλος, πρόεδρος του συλλόγου εργαζομένων. Δεδομένου ότι ο διαγωνισμός για προμήθεια χαρτιού κηρύχτηκε άγονος, δεν υπάρχει περίπτωση τα βιβλία να είναι έτοιμα στην ώρα τους. Θα φτάσουν Χριστούγεννα κι ακόμη δεν θα έχει ολοκληρωθεί η αποστολή τους. Επιπλέον, δεν υπάρχει απολύτως καμία πιθανότητα να είναι έτοιμο το διδακτικό υλικό για την Α' Λυκείου, που από την επόμενη σχολική χρονιά θα λειτουργήσει με νέο πρόγραμμα εγκαινιάζοντας το νέο λύκειο και το νέο σύστημα εισαγωγής.

Τέταρτον, το υπουργείο Παιδείας δεν εξηγεί γιατί αποτελεί βαθιά τομή στα εκπαιδευτικά πράγματα η κατάργηση του ΟΕΔΒ. Αν όλα συνεχιστούν ως έχουν και τα βιβλία συνεχίζουν να διανέμονται δωρεάν σε όλους τους μαθητές, τότε γιατί καταργείται ο Οργανισμός; Και μάλιστα ένας οργανισμός που ουδέποτε έχει απασχολήσει με σκάνδαλα ή σπατάλες, ένας οργανισμός που έχει πετύχει, με ελάχιστο προσωπικό, να εκδίδει και να αποστέλλει εγκαίρως 1.200 τίτλους βιβλίων, 45 εκ. αντίτυπα, με μέσο κόστος παραγωγής ανά βιβλίο τα 70 ή 80 λεπτά; Όλη αυτή η δραστηριότητα κοστίζει 26 εκ. ευρώ, όσο περίπου και η διαφημιστική καμπάνια για τα έργα του ΕΣΠΑ. Ουδείς ιδιωτικός φορέας μπορεί να πετύχει τέτοιες τιμές και να εγγυηθεί ότι το βιβλίο θα φτάσει στα χέρια των μαθητών. Γιατί καταργείται λοιπόν αυτός ο Οργανισμός για να ανατεθεί "ο σχεδιασμός, η οργάνωση και ο συντονισμός της παραγωγής και διανομής των σχολικών βιβλίων" σε έναν φορέα που δεν έχει καμία τεχνογνωσία;
Τέλος, σε όλο το ενημερωτικό σημείωμα δεν γίνεται ούτε μια φορά αναφορά στην υποχρέωση του κράτους να διανέμει δωρεάν και σε όλα τα παιδιά το διδακτικό υλικό, ψηφιακό και έντυπο. Μην μας πουν ότι το παρέλειψαν επειδή είναι αυτονόητο, διότι τίποτα πλέον δεν είναι αυτονόητο και κυρίως κεκτημένο. Και να είστε σίγουροι ότι πολύ γρήγορα οι γονείς θα φορτωθούν τη δαπάνη και της αγοράς βιβλίων, που δεν θα είναι πλέον στο 1 ευρώ και κάτι...
Με το νομοσχέδιο επίσης, αλλάζει ο τρόπος εισαγωγής μαθητών στα πειραματικά σχολεία. Μόνο στα δημοτικά η επιλογή γίνεται με κλήρωση. Στα λύκεια η εισαγωγή γίνεται μετά από εξετάσεις και τεστ δεξιοτήτων που, με βάση την εμπειρία αντίστοιχων εξεταστικών διαδικασιών σε ιδιωτικά σχολεία, προϋποθέτει πολλές ώρες ιδιαίτερων μαθημάτων προκειμένου να διασφαλιστεί η επιτυχία.
Αυτό σημαίνει ότι στα πειραματικά σχολεία θα φοιτούν κυρίως παιδιά που οι γονείς τους μπορούν να σηκώσουν το βάρος της προετοιμασίας. Στα γυμνάσια η επιλογή των μαθητών θα γίνεται με βάση προϋποθέσεις που θα ορίζει το Επιστημονικό Εποπτικό Συμβούλιο κάθε σχολείου. Άρα και εδώ μπορεί να έχουμε εισαγωγή μετά από εξετάσεις. Επίσης, θα μπορούν να εισάγονται παιδιά με υψηλές μαθησιακές δυνατότητες.
Το σχολείο λοιπόν δέχεται την επίθεση του Μνημονίου. Η εκπαίδευση θεωρείται πολυδάπανη και περιττή. Άλλο ένα κοινωνικό αγαθό εκδιώκεται από τη σφαίρα του δημόσιου ενδιαφέροντος. Η αρχή έγινε με τη μετατροπή των μονίμων εκπαιδευτικών σε συμβασιούχους.
Ποια αναβάθμιση μπορεί να υπάρξει με σχολεία χωρίς δασκάλους και χωρίς βιβλία; Τι είδους πρόοδος είναι αυτή που αφήνει στον ήδη περιορισμένο οικογενειακό προϋπολογισμό ακόμη μεγαλύτερα βάρη για τη μόρφωση των παιδιών; Σε ποιου είδους εκπαίδευση και καινοτομία αποσκοπούν οι κομπορρημοσύνες των κρατούντων;
Ευχόμαστε να μην επιβεβαιωθούν οι χειρότερες προβλέψεις. Δεν αρκεί, όμως! Αποδεικνύεται ότι η επίθεση σε βάρος του επιπέδου ζωής δεν αφορά μόνο τη συρρίκνωση του εισοδήματος. Επεκτείνεται στην αποχώρηση του κράτους από αυτονόητες, εδώ και έναν αιώνα, δεσμεύσεις του δημόσιου βίου, όπως είναι η δωρεάν παιδεία και υγεία, καθώς και η αξιοβίωτη κοινωνική ασφάλιση.